Wirtualizacja w środowisku IT polega na izolowaniu jednego zasobu obliczeniowego od innych. Oddzielając poszczególne warstwy w stosie logicznym zwiększamy elastyczność i upraszczamy narządzanie zmianami — znika konieczność konigurowania każdego elementu z osobna celem osiągnięcia ich płynnej współpracy. Wirtualizacja umożliwia efektywniejsze wykorzystanie istniejących zasobów sprzętowych środowiska informatycznego poprzez dowolne (w ramach możliwości sprzętowych czy programowych oraz założeń projektowych) modyfikowanie cech wirtualizowanych zasobów, dostosowując je do wymagań użytkownika.
 
Wyróżniamy dwa typy wirtualizacji:
 
Parawirtualizacja – technika wirtualizacji, w której wirtualizowany system operacyjny (Gość – ang. Guest, Partycja – ang. Partition lub Domena – ang. Domain) współpracuje ze środowiskiem operacyjnym komputera w zakresie obsługi tych elementów sprzętowych, których obsługa kolidowałaby z działalnością innych środowisk wirtualizowanych.
 
Pełna wirtualizacja – technika wirtualizacji, w której wirtualizowany system operacyjny (Gość – ang. Guest) ma wrażenie, że działa na prawdziwym, fizycznym sprzęcie (komputerze). W rzeczywistości odwołania wirtualizowanego systemu operacyjnego (Gościa) do tych elementów fizycznych komputera, które kolidowałyby z działalnością innych środowisk wirtualizowanych lub systemu operacyjnego gospodarza (ang. Host), są przechwytywane przez oprogramowanie wirtualizacyjne a następnie emulowane. Emulacja taka spowalnia pracę wirtualizowanego środowiska, dlatego pożądane jest sprzętowe wspomaganie wirtualizacji.
 
W tej kategorii znajdą Państwo wszelkie rozwiązania dedykowane pojęciu wirtualizacji.